Onrust

De onrust in zijn hoofd bezweert hij
met woorden. Hij kleurt ze langzaam in
tot een sober schilderij.

Zijn oren houdt hij dicht, toch hoort
hij het lawaai van woorden en kleuren
op papier zijn zij zijn onrust.

Achter gesloten ogen ziet hij
schilderijen en leest hij gedichten.
Hij weet van zijn onrust.

© Hennie van Ee, februari 2017

Advertenties

Geplaatst op 21 februari 2017, in poëzie en getagd als , , , , . Markeer de permalink als favoriet. 7 reacties.

  1. Mijn eigen onrust is vaak een bonte kakofonie. Een nest vol kronkelende slangen. Zo zou mijn schilderij er dan uit zien. Een wirwar van gekleurde kronkels. Ik bezweer het met meditatie. De slangen kruipen dan weer netjes in hun mand en dansen sereen voor me.

  2. Een verhaal in geuren en kleuren

    de geur van zwarte inkt en klamme schrijfvellen
    het zweet van gedrevenheid
    dat niemand van onrust bevrijdt
    geeft kleur aan wat velen niet kunnen vertellen

    Een prachtig en puur Hennie-gedicht!
    Lenjef

  3. Weer geen nepgedicht
    Laat de voering van de ziel
    Waar zijn als ’t behang

  4. Dank weer voor de likes en de reacties

%d bloggers liken dit: