De kunstles *

 

Het zijn de kinderstemmen die hoog, licht en

vrolijk door de open ramen klimmen.

Wij volgen de kunstles waarin de wereld

oud en de mensen al lang dood.

Gedachten zweven naar omhoog, klauteren

op de stemmen, gaan daar verder met hun

eigen leven.

Hennie van Ee, april 2017

* Schilderij van C.D. Friedrich, Easter Morning

Deze schilder kwam o.a. voorbij tijdens de les

Advertenties

Geplaatst op 11 april 2017, in poëzie. Markeer de permalink als favoriet. 11 reacties.

  1. Simen Vrederat

    weer eentje voor in je “gallery”.!!!

  2. De stilte verbroken

    stemmen
    in je hoofd
    het kunnen die van kinderen zijn

    openen soms onverwacht de vermoeide ogen
    voor ongeziene schoonheid onder regenbogen

    zonder gefluister
    zou je aan wat het leven kleur geeft
    voorbij gegaan zijn lopend langs de tijdlijn

    Ja, vaak leven mensen verder in herinneringen als ze dood en begraven zijn, Hennie.
    Knap gedicht weer!
    Amai!
    Lenjef

  3. Kinderen van nu
    zouden niet kunnen klimmen
    Maar…
    terwijl ik mijn venster open
    weet ik de speeltuin
    zeven etages lager
    Ik hoef de kinderen
    niet te zien
    ik hoor ze zeker
    Daar komt Jan
    hij schommelt zo hoog
    dat hij op mijn bank
    hoorbaar landt
    met een enthousiaste kreet
    Linda en Suzy
    komen af en toe in beeld
    Zij wipwappen
    dat moge duidelijk zijn
    Het kindervertier
    klimt in mij
    Ik zwier met hen mee
    en verstop me
    in de kast
    Niet gevonden
    ook niet gewonnen
    Ze raken mij het eerst
    met tikkertje met verlos
    maar ik kan hem niet zijn
    Uitgespeeld
    neem ik de lift naar beneden
    en deel dan snoepjes uit

  4. Ik zie voor me hoe de gedachten omhoog zweven en ik zou er best stiekem achteraan willen gaan… Mooi zoals je de kinderstemmen in 7 regels naar de dood dicht.
    Warme groet.

%d bloggers liken dit: