sentimental journey

 

 
terwijl ik hier zo sta
– een half mensenleven later –
denk ik aan wie ik was
en meer nog
aan wat komen zou

de regen valt gestaag
op het gele flatgebouw
het land lag eenzaam
en ver weg
ver van wat ik liever wou

Hessisch Oldendorf, juli 2017

Advertenties

Geplaatst op 1 augustus 2017, in poëzie en getagd als , , , . Markeer de permalink als favoriet. 8 reacties.

  1. Terug gaan naar je roots geeft soms verrassende inzichten.

    Vriendelijke groet,

  2. Teruggaan is soms ook verdergaan. Mooi gedicht Hennie

  3. Heel mooi! Wat kan het verleden je ineens aangrijpen, hè.

  4. Lotsbestemming

    door de weg die we ooit hebben genomen
    staan we nu
    als individu
    ergens waar we door het lot zijn gekomen

    Wat we verlangen blijft vaak in diepe dromen hangen, Hennie.
    Prachtig gedicht weer!
    Lenjef

%d bloggers liken dit: