Een detail

Ik zie ons nog zitten
op die veel te hete middag
onder een oranje zonnescherm.
Bloemen bloeiden rondom.
Ik draaide mijn hoofd
zodat jij ze niet zou zien
de tranen die ik wegslikken moest.
Woorden vielen stil.
Jij zag de hitte dansen
die warme zomerdag
en wist dat vele jaren later
jij mij zou kunnen zijn.

© Hennie van Ee, september 2017

Advertenties

Geplaatst op 20 september 2017, in poëzie en getagd als , , . Markeer de permalink als favoriet. 5 reacties.

  1. Boemerang smart

    verdriet kan iedereen
    overvallen
    het is een universeel gevoel

    met vaak ongezien veel bittere tranen
    en een pijn die slechts traag zal tanen

    soms
    verandert elke traan
    in een pijlpunt met de bron als doel

    Tranen spreken boekdelen. Helaas kunnen velen blijkbaar niet lezen, Hennie.
    Een pijnlijk mooi gedicht.
    Lenjef

  2. Lenjef, je kunt het echt mooi zeggen. Dank je

  3. Sommige momenten zijn niet van je harde schijf te branden. Zowel de aangename als de moeilijke. De laatste regel vind ik een knappe vondst. Prachtig!

%d bloggers liken dit: