Allerzielen

er waren stranden met rotsen en stenen
zwartgeblakerd zand
wij aten de vis
op rechte stoelen
het rook er naar afscheid
en wij

Lanzarote, april 2006

drie weken ben je dood
nu wel lang genoeg

de aarde verschroeid
een hittegolf voorbij

regen drupt
mijn uitgedroogde lippen

Zwolle, 11 juli 2006

R.I.P. John Medendorp

© hennie van ee, 2 november 2017

Advertenties

Geplaatst op 2 november 2017, in poëzie en getagd als . Markeer de permalink als favoriet. 9 reacties.

  1. Mijn innige deelneming.

  2. Mijn like is omdat je het gemis en verdriet zo mooi, teer en stoer, heel dichtbij en afstandelijk, hebt beschreven. Kan me voorstellen dat het op een gegeven moment wel weer welletjes is; doe nu maar weer gewoon. Maar helaas… En elk jaar komt het weer terug…

  3. “Nu wel lang genoeg”. Daarin ligt alles verwoord. Mooi!

  4. Gisteren, vandaag en morgen

    elke dag dragen we afscheid met ons mee
    ook op verre reizen
    naar paradijzen
    zie je speelse golven verdrinken in de zee

    Pijnlijk mooi, Hennie.
    Lenjef

%d bloggers liken dit: