gebroken wit

een verkleurd moment
ligt in haar handen
zij kijkt zichzelf lachend aan
verborgen achter sluiers
ziet zij de twijfel staan

onder eeuwig blauwe luchten
ruikt zij voorjaar in het haar
twee mensen zwijgen eenzaam
met de armen om elkaar

zij proeft de zoete middag
voelt liefde kreuken in satijn
die vrouw in het gebroken wit
zou zij niet meer willen zijn

© hennie van ee

Advertenties

Geplaatst op 6 december 2017, in poëzie en getagd als , . Markeer de permalink als favoriet. 6 reacties.

  1. Ik zie mijzelf als twijfelend bruidje… ik twijfelde te hard… dat beloofde niet veel goeds… mijn gebroken wit was min of meer voorspelbaar…

  2. Ik ging niet in sluiers gehuld maar wel in gebroken wit. 25 jaar geleden alweer…
    Prachtig triest geschreven proza.

  3. Roze schijn tussen donkere wolken

    de symboliek die mensen aan kleuren geven
    is heel vaak gebonden aan plaats en tijd
    en staat soms mijlen ver van de realiteit
    de reden dat er sprookjes worden geschreven

    Gebroken wit kan het gevolg zijn van vergeelde gevoelens, Hennie. 🙂
    Heel mooi weer!
    Lenjef

%d bloggers liken dit: