Dance me to the end of love

Buiten is het lente. De stad bloeit. Aan het eind van deze zaterdagmiddag zitten de terrassen nog vol.
Er hangt iets in de lucht.
Ik ben binnen in een kerk die geen kerk meer is, maar een luxe trouwlocatie.
De ruimte is versierd met witte bloemen, flessen champagne staan in de koelers.
Zacht geroezemoes, het publiek is in afwachting.
“Wilt u gaan staan als het bruidspaar binnenkomt”.
En dan hoor ik voor het eerst de vurige viool.
– Dans me naar het einde van de liefde
– Dans me teder, dans me lang
– Dans me naar de bruiloft
Het paar komt de kerk binnen en loopt op de rode loper langzaam naar me toe.
– Raak me met je blote handen aan
– Dans me naar de ongeboren kinderen
Het vlamt.
De muziek stopt. Het bruidspaar gaat zitten.
De weemoed heeft geklonken en ook een oud verlangen.
De kerk zucht.

© Hennie van Ee, januari 2018

Advertenties

Geplaatst op 15 januari 2018, in poëzie en getagd als , . Markeer de permalink als favoriet. 5 reacties.

  1. Dank je Annette. Ken je het nummer van Leonard Cohen?

  2. Heel mooi sfeerbeeld! En die zucht die snap ik wel…
    Een nummer dat door veel artiesten is gecoverd maar nooit zo mooi gezongen als door Leonard Cohen zelf.

%d bloggers liken dit: