Drijvende bollen*

Wij waren die twee vrouwen
van zekere leeftijd
op een klamme zomerochtend
grijs in het Sonsbeek Park

Wandelend waren wij op zoek
naar woorden en beelden
tot we in de koude vijver
luchten in het water vingen

Daar waren de beelden
in drijvende bollen kunst
openbaarde zich het heelal
wij noemden de namen

en vonden de woorden
hemel op aarde en zon

© Hennie van Ee, zomer 2018

* genomineerd in de wedstrijd Denkend aan Arnhem

nu te zien in het Rozet, samen met andere genomineerde gedichten en foto’s over Arnhem

Advertenties

Geplaatst op 6 september 2018, in poëzie en getagd als , , . Markeer de permalink als favoriet. 14 reacties.

  1. Leuk, genomineerd en te zien. Het is dan ook een mooi gedicht.

  2. Geweldig, genomineerd! Geheel terecht. Gefeliciteerd!

  3. Hennie

    ze kon in de golven van de stil voortkabbelende tijd
    haar dichterlijke ei kwijt
    zag in bollen die dreven
    de zon en maan en de aarde waarop dichters leven

    Proficiat met de nominatie, Hennie!
    Volgens mij is de jury niet naar de diepte van jouw prachtige gedicht gedoken.
    Lenjef

  4. Wordt je grijzer
    als je blijft zoeken
    naar het verleden
    Houdt je kleur
    en fleur
    als je Je richt
    op de toekomst
    waarin je zelf
    ook nog deelneemt
    deze invult
    en beplaalt

  5. Het vraagteken ontbreekt…
    Een 🔆 – ige tijd gewenst.
    Verleden kwam ook door Sonsbeek Park

  6. Mooi gedicht en leuk genomineerd te zijn..Spijtig dat het geen eerste prijs geworden is.

%d bloggers liken dit: