lentelust

een stroeve mond met toegeknepen
lippen, de afkeuring in een grijze knot
het dansen verleerd en vergeten
een leven dat geen lente lust

© hennie van ee

Advertenties

Geplaatst op 7 maart 2019, in poëzie en getagd als , . Markeer de permalink als favoriet. 8 reacties.

  1. Wat jammer hè, zo’n verloren leven. Ze heeft waarschijnlijk geen idee wat ze heeft gemist (of misschien juist wel).

  2. Geen rimpelloos parcours

    voor wie de sterren niet gunstig staan
    vanaf het kinderbedje
    is het leven geen pretje
    het tekent het gelaat tot ze dood gaan

    Ik denk dat veel mensen liever niet geboren waren, Hennie.
    Wél een prachtig en beklijvend gedicht!
    Lenjef

  3. En ze bestaan nog. Soms zelfs verstopt in jeugdiger vorm, omdat ze nu al oud lijken dan ze in werkelijkheid zijn. Verzuring is een naar goedje.

  4. Ellie Schmitz

    Zo herkenbaar…zo jammer dat ook mijn moeder en haar moeder zoveel hebben gemist. Prachtig gedicht, Hennie!

%d bloggers liken dit: