Niet nog zo’n zomer

De gebarsten aarde zo dichtbij. Rood, die gebroken grond.
Ze voelt de pijn en proeft het bloed.
Zomer op Corsica, lichtjaren ver.
Ze is er weer, alleen met de krekels in die roerloze stilte.
Totdat er iets bewoog, een schaduw in het helle licht.
Het droge hout dat voorzichtig kraakte.
Nee, niet nog zo’n zomer.

© Hennie van Ee, juli 2019
55 woorden

Geplaatst op 4 juli 2019, in poëzie en getagd als , . Markeer de permalink als favoriet. 2 reacties.

  1. Tot nu toe vind ik het heerlijk, dit weer. En hier in het westen valt het nog wel mee met de craquelé.

%d bloggers liken dit: