Anna’s Hoeve

Hij bouwde een huis
een burcht, een hoeve
waarin zij wonen mocht.
Hij noemde het geluk.

Zij ging door lege kamers
sprak de muren aan
nestelde verlangen
ver bij hem vandaan.

Snel hingen hun levens
in foto’s aan de wand.
Nu, na bijna zestig jaar
doet zij het huis aan kant.

© Hennie van Ee

Advertenties

Geplaatst op 18 juli 2019, in poëzie en getagd als , , , . Markeer de permalink als favoriet. 8 reacties.

  1. Ellie Schmitz

    Prachtig verwoord, Hennie.

  2. Kan ik inkomen…

  3. Onuitgesproken verdriet. Jeetje. Zo zijn er wat huwelijken….

  4. Tralies met een huis er rond

    om zijn eenzaamheid door egoïsme te verjagen
    wou hij een vrouw over zijn drempel dragen
    een huis en hart van steen en tuin met hagen
    tot de laatste kuch kon zij hem nooit verdragen

    Als de muren konden praten…
    Pijnlijk mooi geschreven, Hennie!
    Lenjef

%d bloggers liken dit: