wandelaars

Ik ben die groep wandelaars
door het Zuid-Limburgse land
luide stemmen moeizaam omhoog

Ik ben die man in de wens-ambulance
nog eenmaal
trekken de wandelaars voorbij

Ik ben het landschap groene heuvels
waarin men het vee heeft gezet
een koe in stille ontroering

© hennie van ee, september 2019

Advertenties

Geplaatst op 10 september 2019, in poëzie en getagd als , , . Markeer de permalink als favoriet. 4 reacties.

  1. Geef mij maar die koe in stille ontroering, die wandelaars maken van ’s morgens 7 u lawaai 🙂

  2. Traag stervende echo’s

    ze wandelen hevig armen zwaaiend in groep
    met karrenvrachten
    uiteenlopende gedachten
    bron van frequent stilte doorbrekend geroep

    En de koeien, toch een paar, keken er naar.
    Dankjewel voor de inspiratie, Hennie! 🙂
    Lenjef

%d bloggers liken dit: