Moeder

het vuur is gedoofd
de woorden zijn in jou
naar binnen gekeerd
houden zich daar schuil
hebben zich vastgezet
de sprankel is verdwenen
het vonkt niet meer

jij zit op de bank
jouw handen in rust
zo krachtig, zo kwetsbaar

© Hennie van Ee
Libelle nr. 47

Geplaatst op 2 november 2022, in poëzie. Markeer de permalink als favoriet. 8 reacties.

  1. Beste Hennie,
    Weer een prachtgedicht hoor.
    Vooral de laatste regel:
    Zo krachtig, zo kwetsbaar
    Vind ik super. Het mag dan niet meer vonken, toch blijft er iets overeind wat die kracht geeft. En toch is er ook een besef van kwetsbaarheid. Dat de dingen niet meer zijn zoals vroeger en dat allicht nooit meer zullen zijn.
    Dank voor het delen.

  2. Wanneer verschijnt je bundel?

  3. Zeer mooi en altijd neem je er iets van mee.

  4. Zo krachtig, zo kwetsbaar, zo eens…
    Mooi Hennie.

%d bloggers liken dit: