Auteursarchief: hennie van ee

Niet langer thuis

KŠthe Kollwitz (Germany, 1867-1945)
“Self-portrait (Selbstbildnis),” 1934
Lithograph on paper, 8 x 7 inches. Collection of David and Eva Bradford.
Collection of David and Eva Bradford

langzaam wordt ze te klein
voor deze wereld
trekt ze de gordijnen
dichter om zich heen
buiten ligt de angst
blijf maar liever binnen
langzaam ontgroeit ze
haar eigen huis
ze wil niet langer thuis

© hennie van ee, archief

beeld: Kathe Kollwitz (1867 – 1945), zelfportret

Alleen maar bang

Hoe schrijf je de angst van een peuter,
welke woorden passen?
Zie haar gaan op de rode driewieler
in die veel te grote tuin.
Zij ziet hoe een duister figuur
uit dat donkere bos
de tuin inloopt,
een mand op zijn rug.
Hij ziet haar niet.
Zij houdt zich stil en schuil
en kijkt.
Hij haalt het wasgoed van de lijn,
stopt het in zijn mand en
verdwijnt weer in het bos.
En zij,
zij blijft alleen maar bang.

© Hennie van Ee, mei 2020

bijna vier

Als je bijna vier wordt,
weet je alles wel,
je weet dat krokodillen
mensen eten en
ook die andere wilde beesten
weet je allemaal wel.

Je weet dat je geen groente lust
maar wel brood met speculoos.
Als je bijna vier bent,
ga je morgen naar school
dan ben je groot en moet je
letters leren,
de 1 weet je dan al wel.

Als je bijna vier wordt,
fiets je in de straat,
die straat is dan van jou,
maar waar blijft papa nou?

© Hennie van Ee, mei 2020

Windewaai

Heb je gezien hoe de zon
zacht op het lichte groen valt
en hoe de wind dan
gele bermen buigen laat
een onweerstaanbaar ritme
de blues van lang geleden
waai windewaai waai
draai de wereld die stil staat
en wij draaien met jou mee

© hennie van ee, april 2020

hier en daar

Als ik lees over
platgeslagen gras
muurtjes van gestapeld steen
en schapen, veel schapen
dan zie ik licht glooiend land
dan ben ik hier en
ben ik daar

 

Dan is het buiten voorjaar
ik hoor de vaatwasser en
klanken van een vreemde taal
we rijden de stad weer in
langs pleinen vol kinderen
de trein van drie uur veertig
nu twintig jaar van hier

© Hennie van Ee, april 2020

foto: internet

de tijd

er is geen tijd
het kan nog weken duren
of maanden
misschien wel een jaar

ooit was er teveel
of juist te weinig
maar altijd kostbaar
de tijd is

nu niets te verdoen
niets te verliezen
of om bij stil te staan
de tijd is nu

© hennie van ee, april 2020

afbeelding: internet

hou vol!

 

 

 

 

 

Wij hebben geklapt
op een avond in maart
hebben wij voor jullie geklapt
mensen in de zorg,
jullie doen gewoon je werk.

Morgen hangen wij de slingers op,
brengen wij taart
naar mensen met zorg,
ziek of oud en eenzaam.
Geen arm om jullie heen
alleen maar handen
die zij wassen moeten.

© Hennie van Ee, april 2020

afbeelding: internet

stille dagen

de dagen die zij binnen bleef
waren altijd grijs geweest
met kou in buien hagel
zulke dagen waren het

nu schijnt de zon, zijn de bomen
roze onder het staalblauw
zulke dagen en zij die binnen moet
zo stil zo zonder iemand

© hennie van ee, aptil 2020

pruimenbloesem

wat ooit ver van ons leek
komt nu wel heel dichtbij
met alles wat je nog niet weet
en wat je niet kunt zien

maar kijk, de pruimenboom
die bloeit weer wit dit jaar
de Betuwe in bloei bijna
ook dat is heel dichtbij dit jaar

© hennie van ee, 24 maart 2020
afbeelding: pruimenbloesem

blauwe paarden

neem het blauw
van de lucht
de koelte van het water
het is de oneindige leegte
waaruit het leven ontstaat

neem de kracht
de moed en de snelheid

neem het fiere
van de blauwe paarden

© hennie van ee, uit het archief
schilderij: franz marc

%d bloggers liken dit: