Auteursarchief: hennie van ee

hemelbrand

zij brandt haar afscheid aan de hemel

toch gaat zij nooit voorbij

haar reis is zonder einde

morgen is zij er weer bij

toont haar schoonheid dan in stralen

zet het leven weer in vlam

schroeit de aarde droge lippen

brengt het zinderen nabij

uit het archief 2010

foto: peter mauve

Juupie

Wat als je zomaar ineens
los kunt staan, op eigen benen,
geen tafeltje om je aan vast te klampen,
je doet het helemaal alleen,
zomaar ineens de wereld onder je voeten.
Het publiek klapt en juicht,
jij krijgt een krans en een beker,
je schatert zomaar ineens,
dan ga je nog een keer omhoog en nog eens.
Hoe gelukkig je dan bent,
net één jaar oud en al bijna op weg.

© hennie van ee, juli 2017

daglicht

de dag neemt zijn contouren aan
donkergrijs wordt langzaam lichter
de kast krijgt weer een eigen stem
van het vers krakende linnen

het licht brengt nieuwe kleuren
vanuit het oosten binnen
de groene stoel leeft bijna weer
een and’re dag mag nu beginnen

© hennie van ee, juli 2017

lijnenspel

waar men komt en gaat

iedere seconde telt

de eindbestemming

Station Arnhem

foto: Peter Mauve

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

diepgevroren tijd

niet alle zomers worden gevierd
niet alle vlinders gezien
niet alle vogels gehoord

men leeft achter gesloten luiken
de stralende dagen die ijzig blijven
zelfs de tijd lijkt diepgevroren

het zijn de zomers die verlaten
tot het leven je weer oppakt
en voorzichtig meeneemt naar verder

R.I.P. 20-6-2006

een laatste restje dag

 

langzaam trekt de wereld weg

laten wij de avond binnen

aan de randen rijdt nog wat

verkeer raast een verre trein

hoor de kikkers kwaken

in het glas een laatste restje dag

de wind is moe gaan liggen

boven ons de zwarte vegen

van een naderende nacht

de wereld eindelijk verdwenen

 

© hennie van ee, juni 2017

moeder

ik ben je gezicht vergeten

heb het ergens verloren

alleen jouw stem

zingt nog steeds in mijn hoofd

zoete liedjes voor de vaak

die maar niet wil komen

-slaap kindje slaap-

verder ben ik alles kwijt

© hennie van ee, mei 2017

 

zomerklaar

jij bent zo vrolijk zo licht
de zon schuilt in je ogen
jij blijft voor altijd kind

jij danst op blote voeten
met rozen in je haar
de hitte moet nog komen

maar jij bent zomerklaar
jouw armen zijn de zuidenwind
waarop je vogels wiegt

de warmte dat ben jij
blijf zoals je bent
stralend blij zonnekind

© hennie van ee, mei 2017

rouw

toen het dan zover was
het eindelijk gebeurde
toen was het bijna zomer
daarna ging hij weg
op vakantie met zijn vrienden

ik ging naar de stad
waar het al volop zomer was
ergens op de markt
al het bekende vreemd en alleen
en ongekend eenzaam

© hennie van ee, mei 2017

Grootse dingen

Vanachter glas ziet zij
hoe het kale land wacht
op grootse dingen
een zaaimachine bijvoorbeeld

Zij ziet hoe een vogel landt
en weer opstijgt
het zou een vliegtuig kunnen zijn
vanachter glas

De lucht die langzaam roze kleurt
in grove vegen
nu de avond valt
uit de verte stapt een mens