Categorie archief: poëzie

Als de avond valt

Achter gesloten gordijnen
ademt de straat zijn rustig ritme,
het leven is gedaan,
de kinderstemmen veilig opgeborgen
in een plastic speelgoedkist.

Het asfalt zuigt het licht
uit de lantaarnpalen,
zachte plekken op de stoep.
Buurman van de overkant
heeft zijn fiets in slaap gesust.

De maan speelt
langs de donkere gordijnen.

© Hennie van Ee

Advertenties

onderweg

de dag lag grijs onder mijn voeten
het blad hing zwaar
klaar voor de val
traag
het water een fluistering
de rimpeling
zoals het hoort
herfst

ik ging om te gaan
gedachten sprongen mijn pad
struiken droegen rozenbottels
drie klaprozen bloeiden
in het geniep
buiten hun tijd

© hennie van ee

Allerzielen

er waren stranden met rotsen en stenen
zwartgeblakerd zand
wij aten de vis
op rechte stoelen
het rook er naar afscheid
en wij

Lanzarote, april 2006

drie weken ben je dood
nu wel lang genoeg

de aarde verschroeid
een hittegolf voorbij

regen drupt
mijn uitgedroogde lippen

Zwolle, 11 juli 2006

R.I.P. John Medendorp

© hennie van ee, 2 november 2017

De tijd verdwijnt

Jarenlang was ze ermee bezig geweest
met het ouder worden
tot ze eindelijk oud was
versleten knieën, slecht zicht
een rollator
toen pas trad het meisje weer naar buiten
ze sprak over haar vriendinnetjes
een ver feestje
en dat je daar dan slapen moest
zij danste achteruit
haar leven weer in
lachte blij een giechel

© Hennie van Ee, oktober 2017

Zielsgeluk

 

 

Tanka

Zomaar en gewoon

op een bankje in de zon

vervuld van het nu

los van mensen en dingen

proeft de ziel zijn zaligheid

 

© Hennie van Ee

Zijn tweede herfst

Op rode laarsjes stapt hij
door het dode blad
onwennig nog
zijn tweede herfst
op zoek naar wat er
achter bomen schuilt
een olifant misschien
of anders een konijn
weggelopen uit het boek
zoek mij en tel
een beetje spannend wel
tot hij mama ziet en Sofie
zijn opgeluchte lach
zo kan de herfst zijn

© oma, oktober 2017

Drie

Als je drie wordt
dan huppelt het leven
in een blond staartje
achter je aan.

Dan ben je prinses en
tover je het leven
ga je op pad met
een rugzak die leeg is
en nog helemaal nieuw.

© oma, 2 oktober 2017

Binnen de lijntjes

Hoe zij zorgvuldig
binnen de lijntjes
haar leven inkleurt
in rustige tinten.

Je zou willen schreeuwen
gebruik eens rood of geel
en maak oranje,
gooi je haar los en laat
het plezier vol leven spatten.

Maar zij blijft binnen
de perken met de
touwtjes in handen.

© Hennie van Ee, september 2017

Een detail

Ik zie ons nog zitten
op die veel te hete middag
onder een oranje zonnescherm.
Bloemen bloeiden rondom.
Ik draaide mijn hoofd
zodat jij ze niet zou zien
de tranen die ik wegslikken moest.
Woorden vielen stil.
Jij zag de hitte dansen
die warme zomerdag
en wist dat vele jaren later
jij mij zou kunnen zijn.

© Hennie van Ee, september 2017

Een kaart en een brief

Zoals wij allemaal eens doodgaan
zo is hij nu gestorven
een moedig mens
een kennis
niet ver en niet vaag
ook niet al te dichtbij
zijn foto op de kaart

Ik heb een brief geschreven
met deelneming
en veel sterkte
in deze moeilijke tijd
toen was het klaar
en af

© hennie van ee, september 2017