Site-archief

lucht, water en aarde

Lepelaars200906

 

eindelijk woorden gevonden

die lucht geven aan een liefde

als grote vogels in het blauw

ik hou ik hou van jou

woorden als water die na

een onstuimige bui

tot staan komen op het pad

plassen waarin kinderlaarzen vrolijk

woorden die kracht geven

aan de aarde in rust

wachtend op een nieuw seizoen

 

© hennie van ee, februari 2016

foto: internet

 

Advertenties

Stapelgedicht

001

Het meesterstuk

een keukenmeidenroman

over de liefde

Op leven en dood

Eerst grijs dan wit dan blauw

De schilder en het meisje

Buiten is het maandag

blauwe maandagen

maandag, 25 januari 2016

Dromen

Josef-Israels-Dromen-630x390

Ergens in het zand naast wat kleingeld,
vergeten sleutels en verloren liefdes
ligt een liefde die nooit werd
-te jong misschien
of anders gebonden-.

Iets wat nooit geworden is,
kun je niet verliezen
noch vergeten.

Je kunt erover dromen op zomaar
een zoete zomerdag ergens in het zand.

schilderij: Dromen, Josef Israels
gezien in het Dordrechts Museum

© Hennie van Ee, augustus 2015
nr. 900

gedichtendag: een liefdesliedje

bliksem
Het was haar besluit

om lief te hebben.

Ze hing een hartje aan de deur

met “welcome”

en gooide het open

voor de eerste passant.

Het werden goede dagen

tot de liefde echt toesloeg

met donder en bliksem

licht spatte uiteen

vonken sloegen over

en niks meer te besluiten.

 

foto: internet

© hvanee, 29 januari 2015

een liefde …

Rood-rose-wit-hartjeballon

hij leerde haar kennen
en zij hem
zijn vrouw, zijn kinderen

zijn aandacht zocht haar
vond haar
woorden op papier
tussen hen

één stille jubel
hun momenten
samen
groeiden zij

in niet te stuiten bloei
voorbij het papier en
de woorden

©hvanee
valentijnsdag 2014

ergens eerder

ze waren niet voorbereid
niet op de liefde
noch op de dood
ze hadden geen woorden paraat
veel later een paar
voor op het papier

de dood kwam met de dageraad
onherroepelijk
de nieuwe dag

zonlicht spatte uiteen
als liefde op een tafel
ergens eerder

© hvanee, oktober 2013

zachte zonnen

door dunne gordijnen vult
de kamer zich met dageraad
langzaam nemen de dingen
hun plek weer in
alsof ze niet zijn weggeweest
het plankje met de boeken
de spiegel op de kast

het leven komt van ver
uit een dal van bonte lakens
de stemmen nog onvast
ze waren lang van huis
hij strekt zijn armen
en speelt
zachte zonnen aan de hemel

2010 – 2013
©hvanee

zo lief

DSC01885

vandaag schrijft zij de liefde

zij weet dat zij dat kan

de liefde schrijven

woorden liggen klaar

maar haar pen aarzelt

bij het verliefde stel dat jong

verscholen op een bankje

zo eenvoudig kan het zijn

zo licht

zo in het groen

geschilderd op een muur

opdat het blijven kan

ik heb je lief

het eeuwig duren kan

zo lief

muurschildering: Els van der Kooij; Klarendal, Arnhem

foto: Corrie Nijenmanting

tekst: Hennie van Ee

oktober 2013

vergelegen oorden

frans balkon

In verweerde stenen schuilt de hitte van een zomer
huizen neigen naar elkaar in een liefdevol gebaar
smalle straten die het zonlicht weren

Het pleintje zwijgt in alle talen
een beeld, een bank zonder hun verhalen
het is de stilte van het middaguur

Een glasgordijn sluimert op het Frans balkon
uit het niets zingt een stem zich dichterbij
dat hij haar mist, zo mist in vergelegen oorden

foto: internet
© hvanee, september 2013

onvoltooid verleden

liefde en dood

langzaam wordt hij wie hij nooit was

dan zwaait hij naar de mensen

die niet zijn geweest

hij staat bij de deur en laat ze uit

de dagen glijden langs zijn jas

in een onvoltooid verleden

hij wacht

een bloem in de hand

het blijft maar koud

en morgen misschien

valt weer nieuwe sneeuw

©hvanee, maart 2013

%d bloggers liken dit: