Site-archief

Niet nog zo’n zomer

De gebarsten aarde zo dichtbij. Rood, die gebroken grond.
Ze voelt de pijn en proeft het bloed.
Zomer op Corsica, lichtjaren ver.
Ze is er weer, alleen met de krekels in die roerloze stilte.
Totdat er iets bewoog, een schaduw in het helle licht.
Het droge hout dat voorzichtig kraakte.
Nee, niet nog zo’n zomer.

© Hennie van Ee, juli 2019
55 woorden

Zomer

Eindelijk zomer. Ze heeft er zo naar uitgekeken, ernaar verlangd en nu valt het zwaar tegen.
Kijk naar de bomen, hoe roerloos ze staan in de hitte. Hun woorden zijn verdroogd.
Zweet parelt haar huid.
Ergens tussen de struiken beweegt een schaduw, de grond kraakt.
Het meedogenloze middaguur.
Ze waant zich weer op Corsica. Zomer.

© Hennie van Ee, juni 2019
55 woorden

vandaag is traag

de dagen hangen
aan een draadje
loom bungelen ze
in de zoete wind
hun namen zijn kwijt
het is vandaag
vergeten de tijd
vandaag is de dag
zo traag en morgen
is het weer vandaag

© hennie van ee, juli 2018

onder rozenbogen

onder rozenbogen
ruikt de wereld bloemig
ligt het leven er aangeharkt bij

ik schenk de oude dames thee
roze blaadjes op de schotels
gele in het haar

langzaam proef ik hun namen
lavinia en abigaile
ik heb ze nooit zo’n tuin beloofd

onder rozenbogen
glijden dagen licht voorbij
omhullen zoete geuren mij

foto: internet
© hennie van ee, juni 2018

Een detail

Ik zie ons nog zitten
op die veel te hete middag
onder een oranje zonnescherm.
Bloemen bloeiden rondom.
Ik draaide mijn hoofd
zodat jij ze niet zou zien
de tranen die ik wegslikken moest.
Woorden vielen stil.
Jij zag de hitte dansen
die warme zomerdag
en wist dat vele jaren later
jij mij zou kunnen zijn.

© Hennie van Ee, september 2017

hemelbrand

zij brandt haar afscheid aan de hemel

toch gaat zij nooit voorbij

haar reis is zonder einde

morgen is zij er weer bij

toont haar schoonheid dan in stralen

zet het leven weer in vlam

schroeit de aarde droge lippen

brengt het zinderen nabij

uit het archief 2010

foto: peter mauve

diepgevroren tijd

niet alle zomers worden gevierd
niet alle vlinders gezien
niet alle vogels gehoord

men leeft achter gesloten luiken
de stralende dagen die ijzig blijven
zelfs de tijd lijkt diepgevroren

het zijn de zomers die verlaten
tot het leven je weer oppakt
en voorzichtig meeneemt naar verder

R.I.P. 20-6-2006

zomerklaar

jij bent zo vrolijk zo licht
de zon schuilt in je ogen
jij blijft voor altijd kind

jij danst op blote voeten
met rozen in je haar
de hitte moet nog komen

maar jij bent zomerklaar
jouw armen zijn de zuidenwind
waarop je vogels wiegt

de warmte dat ben jij
blijf zoals je bent
stralend blij zonnekind

© hennie van ee, mei 2017

blote slippertenen

Ik heb de zomer van mijn voeten geveegd
het ferrarirood op blote slippertenen
verdwenen

De warme zomerdagen zomaar weggepoetst
met een stil verlangen naar
gouden zonlicht in het grijze haar

en dat het dan zo ruikt
die zware lucht van afscheid en verval
vermengd met het zoete heimwee

van aanstormend najaar
Ik heb de zomer weggehaald

© Hennie van Ee, september 2016

zomers rondeel

rondeel

 

de zon koestert de velden

ik laat mij langzaam gaan

naar ver en almaar verder

de zon koestert de velden

vandaag ben ik niet thuis

wilde bloemen zijn mijn huis

de zon koestert de velden

ik laat mij langzaam gaan

foto: corrienijenmanting.weebly.com

©: hennie van ee, juli 2016