bij een foto

dat het altijd zo blijven zou
dat heeft ze toen gedacht
dit kind die man en deze vrouw
het geluk dat voor zichzelf sprak
zo achteloos en zonder moeite
en dat het dan zo blijven zou
de lichtheid van een zomer
voor altijd
in de man het kind en de vrouw
hoe het toen toch anders liep
het nooit meer zo worden zou

© hennie van ee, december 2017

Advertenties

gebroken wit

een verkleurd moment
ligt in haar handen
zij kijkt zichzelf lachend aan
verborgen achter sluiers
ziet zij de twijfel staan

onder eeuwig blauwe luchten
ruikt zij voorjaar in het haar
twee mensen zwijgen eenzaam
met de armen om elkaar

zij proeft de zoete middag
voelt liefde kreuken in satijn
die vrouw in het gebroken wit
zou zij niet meer willen zijn

© hennie van ee

Donk’re tijden

 

Het leven is zoals het is

het alledaagse zo gewoon

maar soms toch heel bijzonder

het is maar net wat je wilt zien

hoe je kijkt naar een werelds wonder

Het leven is zoals het is

niet alle dagen feest

er zijn ook donk’re tijden

steek dan een extra kaarsje aan

en laat het licht je hart verblijden

© Hennie van Ee, november 2017

Als de avond valt

Achter gesloten gordijnen
ademt de straat zijn rustig ritme,
het leven is gedaan,
de kinderstemmen veilig opgeborgen
in een plastic speelgoedkist.

Het asfalt zuigt het licht
uit de lantaarnpalen,
zachte plekken op de stoep.
Buurman van de overkant
heeft zijn fiets in slaap gesust.

De maan speelt
langs de donkere gordijnen.

© Hennie van Ee

onderweg

de dag lag grijs onder mijn voeten
het blad hing zwaar
klaar voor de val
traag
het water een fluistering
de rimpeling
zoals het hoort
herfst

ik ging om te gaan
gedachten sprongen mijn pad
struiken droegen rozenbottels
drie klaprozen bloeiden
in het geniep
buiten hun tijd

© hennie van ee

Allerzielen

er waren stranden met rotsen en stenen
zwartgeblakerd zand
wij aten de vis
op rechte stoelen
het rook er naar afscheid
en wij

Lanzarote, april 2006

drie weken ben je dood
nu wel lang genoeg

de aarde verschroeid
een hittegolf voorbij

regen drupt
mijn uitgedroogde lippen

Zwolle, 11 juli 2006

R.I.P. John Medendorp

© hennie van ee, 2 november 2017

De tijd verdwijnt

Jarenlang was ze ermee bezig geweest
met het ouder worden
tot ze eindelijk oud was
versleten knieën, slecht zicht
een rollator
toen pas trad het meisje weer naar buiten
ze sprak over haar vriendinnetjes
een ver feestje
en dat je daar dan slapen moest
zij danste achteruit
haar leven weer in
lachte blij een giechel

© Hennie van Ee, oktober 2017

Zielsgeluk

 

 

Tanka

Zomaar en gewoon

op een bankje in de zon

vervuld van het nu

los van mensen en dingen

proeft de ziel zijn zaligheid

 

© Hennie van Ee

Zijn tweede herfst

Op rode laarsjes stapt hij
door het dode blad
onwennig nog
zijn tweede herfst
op zoek naar wat er
achter bomen schuilt
een olifant misschien
of anders een konijn
weggelopen uit het boek
zoek mij en tel
een beetje spannend wel
tot hij mama ziet en Sofie
zijn opgeluchte lach
zo kan de herfst zijn

© oma, oktober 2017

Drie

Als je drie wordt
dan huppelt het leven
in een blond staartje
achter je aan.

Dan ben je prinses en
tover je het leven
ga je op pad met
een rugzak die leeg is
en nog helemaal nieuw.

© oma, 2 oktober 2017