De blije fiets

blij-fiets-kwaliteit-olie-schilderij-op-gespannen-doek-12-x16

De vroege ochtend is nog donker.
Buiten gaat het leven door
waar het gisteren gebleven was.
Het regent.

Langzaam neemt de dag contouren aan,
laat hem het programma zien:
een lijst van alledaagse dingen.
Het regent en het stormt.

Een winter die niet worden wil.
Hij pakt zijn fiets en
trapt zichzelf gelukkig
er even tussenuit.

afbeelding: internet
© Hennie van Ee, februari 2016

Eeuwigheid

macrosnow-1-560x432

 

Langzaam trok de hemel dicht,

het was winter.

Herten stonden roerloos in het kamp

toen de eerste vlokken vielen.

Schuchter dwarrelend

naar nog onbekende grond.

Ineens waren ze met veel

en overal.

Ademloos het ogenblik

zo zonder woorden.

Men noemt het eeuwigheid.

foto: macrosnow, internet

© hennie van ee, februari 2016

zomerkind

bloemenzee

jij schrijft de liefde
met nieuwe woorden
jij kindje van de zomer

de winter is nog bezig
maar voor ons ligt een
veld vol wilde bloemen

als een warme kleurenzee
waarin jij baadt samen met
de zon jij lief zomerkind

© hennie van ee, januari 2016

Stapelgedicht

001

Het meesterstuk

een keukenmeidenroman

over de liefde

Op leven en dood

Eerst grijs dan wit dan blauw

De schilder en het meisje

Buiten is het maandag

blauwe maandagen

maandag, 25 januari 2016

Gele jurk

 

Er ligt een hand op

de tafel waaraan wij zitten.

Vingers trommelen

een ongeduldig lied.

Het zijn de vogels, zegt ze,

die zitten in mijn hoofd,

met mijn vingers laat ik ze

fladderen en de vlinders ook.

Ik maak ze blij met

mijn gezang zoals ik

alles vrolijk maak.

Buiten is het winter,

zij draagt een gele jurk.

winter

© Hennie van Ee,januari 2016

foto: internet

afscheid

rozen

iedere laatste keer
heeft nog een keer ervoor
het is zomer
wij zijn de natuur
grillige kreken met helder water
wij varen en het geluk vaart mee
samen honderddertig jaar
de dag is een feest
tot in de winter
natte wegen wijzen weg
naar jouw afscheid
het verdriet rond witte rozen
en jij voor altijd in de regenbogen

© hennie van ee, januari 2016

ijsbeeld

ijssculptuur-festival-zwolle-dsc06738_s_jpg

langzaam raak ik haar kwijt
de vrouw die eenzaam en koud
zichzelf verliest bevriest

gisteren nog aten wij taart
in een roze prieel
ergens aan het water

nu ken ik haar niet meer
zij is iedereen die ijzig
verdwijnt in een beeld

© hennie van ee, januari 2016

vlissingen

bootop een dag was er een ander
beeld in het waterig grijs
achter mijn raam gleed
een schip oranje voorbij

de rivier leek traag
ik kon hem niet duwen maar
de boot voer snel naar vreemde
oorden china shipping lines

ik zag de mensen daar
in hun zijden kimono’s
waren zij thuis en ver
en ik alleen bij het raam

foto: peter mauve
© : hennie van ee, januari 2016

Driekoningen

xxx 010

Altijd gaan ze met drie,
de vrienden
die eigenlijk koningen zijn of
wijzen of toch gewoon musketiers.

Altijd op weg uit het Oosten
met geschenken voor het nieuw geboren kind.
Hun namen zingen rond.

Altijd groet ik ze
als zij mij voorbij gaan,
licht mijn hoed en wens ze
een goede dag.
De heren op leeftijd.

foto en tekst: Hennie van Ee,
6 januari 2016

onschuld

ruud-van-empel-dawn3

hoe snel men haar verliest

bij het ouder worden

of anders eerder

de onschuld

 

ruud-van-empel-photographyzo is het niet bedoeld

tot de lippen in het water

en dan zwarter dan

zwart

 

fotowerk: ruud van empel

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 116 andere volgers

%d bloggers op de volgende wijze: