Rouw
Mijn rouw is een hete zomer
met iedereen buiten
en ik alleen binnen
in een kamer zonder zon
Mijn rouw was een rondje
plas met moeie benen en
een leeg lichaam uitgehold
door een groot gemis
Hennie van Ee
Dromen van mensen
Na het ontwaken
zijn ze nog dichtbij
de mensen uit mijn dromen
ik kan ze aanraken
daarna zijn ze weg
ik wil ze vasthouden
zij zijn van mij
de mensen van mijn dromen
misschien keren ze weer
maar zeker is dat niet
Hennie van Ee, april 2026
Een lege straat
In een uitgestorven straat
achter gesloten deuren
bouwen mensen hun vesting
sluiten de wereld buiten
leven hun eigen leven
De lege straat mist de mensen
en de mensen missen elkaar
Hennie van Ee
Een zee van tijd
In zijn hoofd lag een schip
daarmee voer hij
in zijn jonge jaren
op een zee van tijd
die eindeloos leek
pas later kwam er
een haven in zicht
de zee werd kleiner
eindelijk lag hij op koers
Hennie van Ee, maart 2026
Nog even
Weet je nog hoe wij
als kind ’s avonds
onder de lantaarnpaal
nog even met de bal en
wat je later worden wou
zangeres of danseres
Later was nog ver toen
in dat vroege avondlicht
Hennie van Ee, maart 2026
Lentelicht
Wat zich uit de grond ontworstelt
Omhoog naar het licht
Op zoek naar warmte
Je zou het een naam willen geven
Hoop misschien of liefde
We noemen ze krokus of narcis
Badend in het nieuwe lentelicht
Hennie van Ee, maart 2026
Oranje
Hoe zij zorgvuldig
binnen de lijntjes
in aarde tinten
haar leven inkleurt
Tot een stem:geef kleur
neem het rood en geel
meng het oranje
gooi je haar los en
laat het spetteren
Hennie van Ee, februari 2026
Echt oud
Langzaam wordt het stil
rond haar
Men is haar vergeten
haar naam en waar zij woont
Men is weg of ergens anders
druk of gewoon dood
Zij is hen ook kwijtgeraakt
de mensen die er altijd waren
die haar hoorden en haar zagen
Langzaam wordt haar wereld
stil, raakt zij zichzelf kwijt
Hennie van Ee, februari 2026
Voor iedereen
Achter ieder woord schuilt
een verhaal, neem de lucht
adem in, adem uit
het strakblauw, het loodgrijs
Luister naar wat zij zegt
ik ben voor iedereen
de wolken zijn in mij
ik geef ruimte aan de zon
maan en sterren, achter mij
ligt de hemel ook voor iedereen
Hennie van Ee
Oud en Jong
In het kader van de Week van de Poëzie
staat dit gedichtje van mij op een
winkelruit in Soest geschreven.
Foto: Ruud van Ee
ongerijmd 