Een foto

geeft het leven een gezicht

pakt de schaduwen

toont glans en kleur

brengt de wereld dichterbij

is van licht en donker

kruipt onder je huid

houdt de liefde vast

komt uit het hart

het perfecte plaatje

© Hennie van Ee, november 2020

De oude kerk

Nog schuilen in het duister

de woorden van hoop

op een beter leven.

Heerst er in het zwijgen

de stilte van een gebed.

Ooit klonken hier gezangen,

ter ere van Hem,

werd men in de echt verbonden,

was hier het laatste afscheid

en daarna eeuwig leven.

© Hennie van Ee, november 2020

Nooit voorbij

Soms lijkt het alsof haar eerder leven

nooit bestond

alsof zij daar niet was.

Iemand heeft dat leven uitgegomd

en die vrouw gewist.

Iemand?

Wat zou zij hem graag weer eens zien

als een zonnetje bijvoorbeeld

of anders als de maan bij nacht.

Soms is zij hem bijna kwijt

net als dat vroeger leven

totdat de wind in bomen fluistert

dan weet ze het is nog niet voorbij

nooit is hij voorbij.

© Hennie van Ee

Vage dagen

Mijn rondje wijk was leeg en stil,

alle mensen zaten binnen,

iedereen een eigen eiland,

nog even en het is normaal.

De herfst kruipt langzaam dichterbij,

afstand houden lukt niet meer,

koude wind en blad dat geel

zijn weg zoekt in deze vage dagen.

© Hennie van Ee, oktober 2020

Een paddenstoel

Zij vertelde ons zo graag

over een kabouter

achterop haar fiets

de juffie van de eerste klas.

Zij wilde ons zo graag

laten geloven

in een kabouter

goed als God

wat hij deed en

wat hij zei.

De hemel een paddenstoel

Uit: Omzien

© Hennie van Ee

Als ik kom

Als ik naar je toekom,
mijn jas uittrek en zeg dat ik blijf.
Wat dan?

Gaan we dan aan de liefde ten onder
als drenkelingen zonder reddingsvest
of wordt het toch drie keer in de week AH?
Ik de vuile sokken en jij de afvalbak?

Gaan we dan voor vijftig jaar
met dansen in een zaaltje feest?

Ach, weet je als ik kom,
hou ik mijn jas wel aan
en jou in mijn gedachten.

uit: Ongerijmd, 2019, Hennie van Ee

morgen en drie dagen terug

als jij dichtbij bent
heel dichtbij
dan liggen lijnen anders
kwetsbaar in je gezicht
de ogen bijna dubbel
zie ik
armen als bruggen
er rijdt een trein
er vaart een boot
het water
over en op
morgen mijn liefste
reizen we weer
verder en
drie dagen terug

uit: Select Gezelschap, uitgeverij Kontrast

© Hennie van Ee, 2009

Vleugels

De tijd vliegt, zeg jij

Seizoenen hebben vleugels

Hoe wij de dagen lieten gaan

Misschien moeten wij toch meer

of juist minder

de lege uren vullen

Kostbare momenten vliegen

nu voorbij

september 2020

Tussen zomer en herfst

Er schuilt herfst in de bomen

roerloos hangt het dode blad

raakt los

dwarrelt in een vrije val.

Ook het licht is anders

lager en met meer goud

heimwee is erin geslopen.

Wij zitten voor het huis

zien de zon traag zakken

verdwijnt

morgen is er weer een dag.

augustus 2020

Rode lippen

Hij heeft de zomer geschilderd

In groen en geel

Met het zachte blauw daarboven

Daar heeft hij het leven ingezet

Een zwerm spreeuwen

Een school vissen

Die houden ook van blauw

En toen de mensen

Die heeft hij zwart gekleurd

Met mooie rode lippen

Het doek is klaar nu

Het kan vallen

%d bloggers liken dit: