Lille

kathedraal van Lille (1)

jij oude grande dame
jarenlang gingen wij
snel aan jou voorbij
op weg naar warmer oorden

vandaag laat jij je zien
toont jouw oude hart
de nieuwe kathedraal
en pleinenvol terrassen
met mooie jonge mensen

jij die je kunsten bewaart
in een paleis
jij leeft lille
jij leeft
en nooit meer zullen wij
zwijgend aan jou voorbij

foto: peter mauve
tekst: hennie van ee, mei 2015

een stad

kathedraal van Reims

en dan weet ik weer van een stad
van de stoepen als terrassen
met op elke hoek een brasserie
waar men alle uren eten kan

ik weet van kathedralen
met altijd wel een stenen stoep
waarop een enkeling met weinig
en binnen veel te veel

ik ken het kleine stadsplantsoen
met ergens in het stille groen
en beeld van lang geleden
en hoe de liefde daar

ik weet weer van de mensen
hun jachtig komen en hun gaan
een wereld vol geluiden
en voel het leven slaan

foto: Peter Mauve
tekst: Hennie van Ee, mei 2015

un premier amour

katharineharvey-11

die nacht droomde zij
haar eerste liefde
un premier amour
dat zij hem nooit vergeten zou
wist zij vijftig jaar geleden al

hij stond in een kraam
waar men wafels verkocht
zij vroeg hem of hij haar nog wist
en bloosde

de wereld draaide vrolijk door
omdat het kermis was
en ergens zong een stem
dat men een eerste liefde
nooit vergeet

un premier amour
hij was haar kwijt

foto: de wilde kermis, katharine harvey
tekst: hennie van ee, mei 2015

roze

vruchtbaarheidshuisje

 

hier mag je zijn

in het roze van de lente

tussen haar bloesems

op haar wolken

met een bril

hier ben ik

even weg

foto: peter mauve

De Hoop

DSC07681

Zijn wieken zijn tot staan gekomen.
Een venster waarachter niemand meer beweegt,
zelfs de lentebloesem blijft uit beeld.
Slechts de schaduwlijnen van een molen.

Hij zou van overal kunnen zijn en
van iedereen, maar zo is het niet.
Hij spreekt een eigen taal, heeft een eigen
naam en laat de stenen nog steeds malen.

Korenmolen De Hoop te Elden, Arnhem.

foto: corrienijenmanting.weebly.com
© hennie van ee, april 2015

breekbaar

Drie-eenheid

 

een tere lentebloesem

meegenomen door de wind

vertelt het ons

een regendruppel met sporen

op het raam

vertelt ons

hoe kwetsbaar wij zijn

breekbaar

als een glazen kunstobject

in waterig blauw

een zee

waarin de zon verdwijnt

vertelt ons

hoe fragiel wat achterblijft

foto: Peter Mauve

© Hennie van Ee, 24 april 2015

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De Wachters

DSC07735 (2)

Het land waar wij doorheen
fietsten, lag afwachtend,
kaal en weids.
Wij waren er onderdeel van
en toch ook weer niet.
Zon en wind, de lente op haar best.

Het ging over een foto met emotie
toen wij hen passeerden. De wachters.
Een toevluchtsoord voor vogels.
Verscholen kracht. Angst en
agressie, zwartgeblakerd.

En dan wat wil je zien
op zomaar een middag in april.

foto: Corrie Nijenmanting
©: Hennie van Ee, april 2015

een venster

marc chagall

achter een venster
had het kunnen zijn
maar zo was het niet

een verloren hand
werpt een laatste
kus naar de zon

de bevroren maan
drijft voorbij
roodomrand

het leven en zij
op haar kop zo
had het kunnen zijn

 

kunst: marc chagall
© hennie van ee,
uit het archief

dubbelleven

janos_stekovics5

zie ze samen staan
stilstaan in de tijd
honden fietsen en de broers
klaar voor de tocht

ze zijn wie ze zijn
Istvan en Janos
hij voor het buiten
en hij voor het binnen

straks zijn ze weg
verloren in het boerenland
kwijt in de tijd
hun leven slechts geschiedenis

foto: Janos Stekovics, uit: Dubbelleven
een eerbetoon aan beide broers,
overleden in 2005 en 2007

© hennie van ee, april 2015

Een foto *

janos_stekovics4

Een foto
geeft het leven een gezicht
pakt de schaduwen samen
in donker en licht
legt de liefde vast

Hij is vaak dichtbij
kruipt onder je huid
vanuit het hart
is van zwart en wit
de foto

* foto : Janos Stekovics
Dubbelleven op het platteland van Hongarije
uit: Paradijsvogels

© Hennie van Ee
april 2015

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 99 andere volgers

%d bloggers op de volgende wijze: